Welkom in de darkroom van Maison Slash. De enige plek in ons huis waar een slashparent anoniem en doodeerlijk zijn of haar verhaal kan doen. Want ook al kan een verhaal herkenbaar zijn, het delen met je naam eronder kan soms een stap te ver zijn. Ook deze slashparent doet anoniem haar verhaal over dat ene ding dat plots op het boodschappenlijstje stond. Condooms. 

SLASHPARENT

Daar staat het dan opeens. Op het boodschappenbriefje, tussen de kilo tomaten en het pak keukenpapier. ‘CONDOOMS’. In grote letters, onmiskenbaar in zijn keurige, opvallend mooie jongenshandschrift. Ik twijfel. Schaterlachen of geschokt naar boven stormen? Zestien is hij en hij heeft al enkele maanden een liefje. Als zijn bevallige nimf op bezoek komt, kan hij haar niet snel genoeg de trap op smokkelen. De confrontatie met een bemoeizieke moeder is in deze fase van zijn liefdesleven gewoon nog té gênant. Ik begrijp dat.

Slimme kadee

Vrijwel alle fases lijkt hij zonder al te veel aarzeling of schaamte te doorlopen. Dat er in zijn slaapkamer meer gebeurt dan gezellig ‘wat chillen’, daar was ik al achter. Dat eenzame rubbertje - afgeluisd van een vrijgevige vriend, zo bleek later - lag niét in z’n schuif om stof te vergaren. En voor u mij écht een bemoeizieke moeder vindt: nee, ik snuffel niet in mijn zoon z’n kasten. Maar iémand moet die varkensstal op tijd en stond wel eens uitmesten. ‘Fijn’, dacht ik, terwijl ik het ding weer op z’n plek legde, ‘zo verstandig is hij dan toch.’ 

Vanaf het moment dat het jongetje een jongen werd, hebben mijn betere helft en ik 'Het Gesprek' met hem gehad. Dat hij altijd voorzichtig moet zijn. Dat er enge ziektes bestaan. En dat hij echt, echt, écht nog geen papa wil worden. Enfin, het soort conversatie dat ik nooit met mijn eigen ouders heb gevoerd. In de jaren tachtig hadden pubers geen seks in de Limburgse velden. Of ze hoorden daar althans vooral niet over te spreken. 

open your mind

Vandaag ben ik blij dat wij die openheid van geest wél hebben. Niet alleen omdat ik op mijn 44ste nog lang niet de drang voel om oma te worden, maar ook en vooral omdat seks evenzeer bij het leven hoort als ademen, eten en doodgaan. Erover praten met je puber vraagt alleen een klein beetje moed. En misschien een goede foundation om ondertussen die rode kaakjes te verbergen. Want hé, we kunnen niet allemaal zo vrijpostig zijn als Goedele Liekens en Kaat Bollen. De hemel beware ons.

Maar goed, dat boodschappenbriefje dus. Ik haal het van het magneetbord boven de gootsteen en loop ermee naar boven. Lachend. Om te vragen welke soort hij precies wil.