Er was eens, heel lang geleden, een roze wolk die het ouderschap werd genoemd. Een plek vol rozengeur en maneschijn, waar je met je versgeperste kroost vol zachtheid in belandde. Een happily ever after na de bevalling.  Euh hallo...dikke ding-dong wake-up call hier. Wat ons betreft, begint het serieuze werk dan pas. Want wat als blijkt dat jullie er als ouders andere opvoedingsideeën op nahouden par exemple? Betekent dit dan weg gezinsharmonie of bestaan er oplossingen? Maison Slash trok op onderzoek!

'Kinnekes kopen dat is makkelijk ze. Ze opvoeden, dat is wat anders!' Een uitspraak die vaak passeert bij onze bomma, maar gelijk heeft ze! 101 vragen waar we ons hoofd over moeten buigen: wel of niet een koek voor het eten? En wat met schermtijd, driftbuien of huishoudelijke klusjes?  Een opvoedingsstrijd die we niet enkel voeren tegen onze koters, maar soms ook tegen onze eigen partner  (help!) als die een andere aanpak heeft. Deze maand laten we een anonieme slashparent aan het woord waar die discussies veel verder gaat dan wel of niet een koek. 

jongen versus meisje

Slashparent: ‘Mijn man komt uit een Centraal-Afrikaans land. Samen hebben wij één pre-puberale zoon en 2 dochters tussen de 5 en 9 jaar.  Zoals in elk koppel zijn er kleine onenigheden en verschillen. Maar tussen ons speelt gender ook een rol, en daar til ik zwaar aan. Zo wordt mijn zoon anders behandeld dan mijn dochters. Er zijn de kleine subtiele verschillen, zoals het feit dat mijn meisjes er altijd piekfijn uit moeten uitzien terwijl mijn zoon wel eens in trainingsbroek en ongewassen mag rondlopen.'

'Maar van mijn zoon wordt ook best veel verantwoordelijkheid gevraagd. Mijn man vindt het maar normaal dat hij op zijn jongere zussen moet passen en gezag over hen moet uitoefenen. Terwijl ik vind dat het niet de taak is van een elfjarige jongen. Wij discussiëren daar heel hevig over, elke vanuit ons eigen referentiekader. Ik ben vaak de good cop, hij de bad one.’ 

Houston, we got a problem…of toch niet? 

Gaan er nu allerlei alarmbellen van herkenbaar af, dan kunnen we jullie geruststellen. Verschillen zullen er al-tijd zijn en meer nog: dat hoeft zelfs geen onoverkomelijk probleem te zijn.

Wow-team kinderpsychologen zegt hierover: ‘Sommige ouders willen de opvoedingsstijl van hun eigen ouders kopiëren, anderen willen er net helemaal van afstappen. Samen met je karakter gaat dat je opvoedingsstijl bepalen. En dat verschil hoeft niet problematisch te zijn zolang je dezelfde waarden en normen nastreeft. Neem nu bijvoorbeeld beleefdheid. De ene ouder gaat vanuit een streng standpunt gewoon verwachten dat een kind zonder morren ‘alstublieft en dank u wel' zegt, terwijl de andere ouder gaat uitleggen waarom dat belangrijk is. Je streeft naar hetzelfde hoger doel, alleen de manier waarop is verschillend.’ 

Een kleine slaak van opluchting! Blijft er toch wrevel, dan is het toverwoord hier ook zo oud als de straat: praten. Uiteraard is het altijd beter om niet volledig los te gaan in het bijzijn van het nageslacht, en zeker niet elkaars autoriteit te ondermijnen. Die bloedjes van ons zijn sluw en slim remember, en zullen dus niet aarzelen om die verschillen tussen ouders uit te spelen. Maar ze af en toe getuige maken van een discussie, is dan weer niet slecht voor hun ontwikkeling!

Wow: ‘Kinderen mogen echt wel weten dat er verschillen bestaan én dat we daar als ouders samen oplossingen voor vinden. Op die manier bouwen ze ook aan hun eigen stijl.’ 

Compromis à la Belge

Ook voor onze anonieme slashparent bestaat een deel van de oplossing er in om veel te praten. Maar hoe pak je dat aan zonder kleine luistervinkjes?

Slashparent: ‘Een keer om de twee maanden gaan we op resto en neem ik pen en papier mee. Met agendapunten en al bespreken we dan wat op onze lever ligt. Dat klaart de lucht echt wel op, zodat we het nadien nog over luchtigere onderwerpen kunnen hebben zoals onze nakende vakantie bijvoorbeeld.'

Ook blijkt dat het pick your battles principe niet enkel werkt bij kinderen, maar ook tussen ouders!

Slashparent: ‘Ik ga niet van elk verschil een issue maken. Zo vindt mijn man een kerkbezoek nog heel belangrijk. Niet iets wat voor mij hoeft, maar ik struikel er ook niet zo hard over en dus maak ik er ook geen punt van. Want een goed compromis à la Belge is net zo’n relatie saver als praten.'

Water bij de wijn kan dus af en toe smaken, dames en heren.

taboeboe!!

Ook al vindt dit koppel zijn weg doorheen de verschillen, opboksen tegen vreemde blikken hoort er helaas nog steeds bij. Mét de nodige portie vooroordelen.

Slashparent: 'Velen vinden het vreemd dat ik als blanke progressieve vrouw bepaalde autoritaire invalshoeken overneem.  En mijn moeder vindt het een afwijzing van de opvoeding die ze aan mij gaf, omdat ik net zo vrij werd opgevoed  en het nu wel wat anders aanpak.

Opvoeding is dus duidelijk iets dat veel mensen bezighoudt en waar iedereen wel een mening over heeft. Wie heeft er nog nooit gratis opvoedingsadvies gekregen in de plaatselijke supermarkt bij een driftbui van de offspring? (wij alleszins wel) Ga de volgende keer maar in energy saving mode, want opvoeden, dat doe je toch lekker zelf?! 

Wow: ‘Welke accenten je legt, op welke manier je omgaat met de kinderen: dat is echt iets dat zich enkel en alleen tussen de ouders afspeelt. Hoe vaak ook vrienden, grootouders of buitenstaanders zich bemoeien. Opvoeden gebeurt steeds voor een stuk vanuit intuïtie, en dat vraagt geen enkele verantwoording. Ook al moet je hiervoor sterk in je schoenen staan.’

Onthouden dus: verschillen zijn oké, (beschaafde) conflicten ook, en je van je stuk laten brengen door de nonkel of de ‘goede-vriendin-met-raad’ is voor niks nodig. Want jij, jij bent keigoed aan het opvoeden!