Kinderdromen, we hebben ze allemaal gehad. De ene wil Sinterklaas worden, de andere dierenarts en nog een andere droomt ervan 7 kinderen te hebben. Hoe het dan uiteindelijk allemaal uit draait hebben we niet altijd in de hand. Zo ook niet bij slashparent Els. En ook al is het niet helemaal hoe ze het in haar jeugdige dromen zag, heel erg gelukkig is ze zeker en vast wel!

Els

Meisjesdromen

Al van toen ik een jong meisje was, droomde ik ervan om een jonge mama te worden. Het liefst met 2 kinderen, of 4. Een even aantal was belangrijk. Dan konden ze geen ruzie maken (ha, dacht ik toen). Op mijn zesentwintigste werd ik mama van een prachtige zoon. Niet veel later kwam er een geweldige dochter.  Dat leek alvast helemaal goed te gaan met mijn plan. Helaas liep mijn relatie met de vader van mijn kinderen op de klippen en kwam ik er alleen voor te staan.

Niet veel later leerde ik mijn nieuwe vriend kennen. Hij had 3 kinderen. Op de eerste dag al vroegen we aan elkaar met een bang hartje: "Wil jij nog kinderen?". Hoera, want gelukkig was bij beiden het antwoord een volmondige 'neen'.  Hoewel we onze kinderen doodgraag zien en heel erg benieuwd zijn naar hoe een kindje van ons beiden eruit zou zien, we hadden al wel goed begrepen dat 5 kinderen meer dan genoeg zou zijn.

2+3=5

Ik zag dat in het begin best wel zitten. Oké, het was geen even getal, maar wel een fijne bende. Onze kinderen volgen elkaar ook perfect op qua leeftijd. De jongste is bijna 7, de oudste 12. En hey, ze zouden er ook niet altijd allemaal op hetzelfde moment zijn. Want zo gaat dat in een nieuw samengesteld gezin.  Soms zijn er 2, soms 3, soms 5 en heel soms zelfs geen.

En toen stierf de mama van mijn pluskinderen. Dat was een klap. Voor hen, maar ook voor ons als gezin. Zo ineens waren ze voltijds bij ons. Iedereen moest zijn plekje wat terug vinden in het gezin. Mijn pluskinderen moesten niet alleen een groot verlies verwerken, maar ook verhuizen naar een andere provincie, school, … Mijn kinderen moesten plots 'voltijds' hun mama delen.  Ook mijn partner en ik moesten een nieuw evenwicht vinden.

Tussen de chaos is er ook veel leuks!

Ik zie mijn vriend en zijn kinderen heel graag en ik heb uiteraard met mijn hele hart voor hen gekozen. Maar ik was hier niet op voorbereid. Ik ben dan zelf wel leerkracht en een bende kinderen entertainen is geen probleem, maar dit? Beeld je de bergen was hier thuis maar eens in. De wasmand puilt uit, altijd. Ook koken is een uitdaging. Een zakje aardappelen van 2 kg is hier meestal niet genoeg voor één maaltijd.  Iedereen op tijd op zijn hobby krijgen is een puzzel van heel wat stukjes. Want elk kind heeft wel één of meerdere hobby’s, wat je hen ook helemaal gunt.  Maar heel soms is mijn geduld gewoon opopop en moet ik gewoon eerlijk toegeven dat het allemaal wat veel is.

En toch zijn er enkele geweldige voordelen aan zo’n grote bende! 

  • Ze houden elkaar kei goed bezig. Er is altijd wel iemand in huis om mee te spelen. Check!

  • Teamwork. Er zijn veel taakjes te doen in en om het  huis en ze weten dat ze daarmee moeten helpen. Ondertussen zijn ze geweldig goed op elkaar ingespeeld. Volle wasmanden vouwen zijn hier in no time weggewerkt met een perfecte taakverdeling. Check!

  • Gezelligheid. Niets gezelliger dan met z’n allen lekker in de zetel ploffen en een film zien. Check! 

  • Elkaar helpen. Omdat ik na school niet iedereen op hetzelfde moment kan helpen met zijn/haar huiswerk helpen ze elkaar. De jongste oefent haar letters met grote broer of zus. Handig. Check! Check! Check!

Alleen maar liefde!

Hey, het was misschien niet helemaal mijn plan en ik vloek wel eens erg hard op het vele werk. Maar, ik zou het voor geen geld van de wereld nog anders willen. En stiekem kijk ik al uit naar de momenten dat ze allemaal gaan puberen, er vriendjes en vriendinnetjes meekomen en dat hier gewoon nog veel gezelliger wordt.