Vanaf het moment dat je vrienden en siblings ook kinderen hebben, begint het op te vallen. Dat opvoeden, iedereen pakt dat anders aan. Van helikopterouders, tot een laissez-faire-stijl, tot de wij-doen-enkel-aan-positief-opvoeden-types. Ze bestaan allemaal, en voor alles valt wel iets te zeggen. Of niet. Maar één etiket wil je echt vermijden: de vreselijke ouder, de eikel, de 'oh my god, hoe voeden die hun kinderen op' ouder. Die moeder of vader, waarvan leerkrachten, andere ouders en zelfs mensen zonder kinderen met hun ogen beginnen te draaien.

First of all, relax! We maken allemaal fouten. Als je dat al beseft en daar vrede mee neemt, dan ben je al goed op weg om niet die vreselijke ouder te zijn. Maar er zijn misschien toch wel een aantal dingen die je best niet systematisch denkt of doet. Want ge weet wel, vreselijke ouders, vreselijke kinderen. Maison Slash to the rescue! 

 1. Veronderstellen dat je kind altijd de waarheid spreekt

We hopen dat dit geen complete shock is, maar die kinderen van jou liegen soms tegen je. Over het kindje dat ze niet gebeten hebben, over de weinige schermtijd die ze al hebben gehad, over die boekbespreking die bijna af is, over dat liefke waar ze achter uw rug niet mee hebben afgesproken. Hoe ouder het kind, des te complexer hun constructies. Nee, uw kind is geen dwangmatige leugenaar, maar kent gewoon het verband tussen oorzaak en gevolg. Simpel. En het is onze taak als ouder om met vallen en opstaan uit te zoeken wat waar is en wat gelogen. Je mag er al eens naast zitten, als je er maar niet van uitgaat dat je kind echt altijd oprecht is. “Als mijn kind zegt dat ze dat niet heeft gedaan, dan is het zo!” Sure.

2.  De prestaties van je kind helemaal op jouw palmares schrijven

Geen geld, geen medaille, geen goed rapport, geen item in het zeven uur journaal. Nee, voor het opvoeden van je kinderen krijg je weinig erkenning. Enkel een slaapgebrek en grijs haar, dat krijg je sowieso. Face it, het is vaak gewoon een ondankbare job. Daarmee dat het zo verleidelijk is om kei hard te stoefen als je kind ergens in uitblinkt. Eh, en terecht hou je thuis een pizza-party als je kind de eerste was bij het veldlopen. Of doe je de ronde van de grootouders met dat geweldig rapport. Maar maak jezelf en anderen niet wijs dat dit vooral JOUW prestatie is. Tuurlijk zit jij er qua genetica en opvoeding voor iets tussen, maar je kind is niet je persoonlijke trofee.

3. Je kei hard moeien met hun zaken

Naarmate je kinderen opgroeien, komen vrienden meer en meer op de voorgrond. En boy oh boy, here comes drama! Dat begint eerst op de speelplaats, maar later zetten ze hun geschillen gewoon verder op sociale media. Help! Het is helemaal normaal, en zelfs je taak als ouder om van de zijlijn goede raad te geven, keer op keer opnieuw. Maar probeer je echt in te houden om het recht in eigen handen te nemen. Eén keer je andere ouders begint op te bellen om hen uit te leggen wat voor een vreselijk ettertje hun kind is, heb je de grens overgestoken van betrokken ouder naar vreselijke ouder. 

 4. Voortdurend liefde en aanvaarding zoeken bij je kind

We zeiden het al, opvoeden is een werk van vallen en opstaan. Je vraagt je zeker wel eens af: “Doe ik het wel goed?” Aheu, dat is normaal. Als je jezelf die vraag überhaupt stelt, betekent dat waarschijnlijk dat je het goed doet. Het is dus niet nodig om bij je kinderen wanhopig op zoek te gaan naar positieve bevestiging over je parenting skills. Serieus, actief gaan hengelen om liefde en aanvaarding bij je kinderen? No go! Het is zoals de geest uit Alladin al zei: “You can’t make someone love you”. Vanaf het moment dat je je kind om die redenen mega hard gaat verwennen, altijd gelijk geeft en/of geen duim breed in de weg ligt, juist ja, daar is die: de vreselijke ouder! Ga er maar van uit dat je kinderen je graag zien, en soms ook wel eens haten, maar dat is vast wederzijds. 

 5. Je rol als ouder in vraag stellen

We hebben allemaal wel eens donkere momenten als ouder. Een periode waarbij je vooral de vermoeidheid en de emotionele uitputting voelt. Waar ben je in godsnaam mee bezig hé? Rustig maar. Besef dat je rol als ouder niet te vergelijken valt met eender welke andere taak in je leven. De waarde die jij creëert kan nooit gemeten worden. Zeg dat maar eens tegen je baas! Ouderschap is  nu eenmaal een rollercoaster van ups-and-downs, terwijl je het leven recht in de ogen kijkt. Whieee! Het is normaal dat je wel eens de mist in gaat of ontgoocheld geraakt. Heb vertrouwen, zoek hulp en steun bij anderen, en ga zeker niet rondspuien dat ouderschap één grote zinloze boel is. Integendeel, kinderen opvoeden leidt ook tot veel magische en mooie momenten. Zing nu luidkeels: It’s the circle of life and it moves us all! It’s the circeuuulll, the circle of life!

(header: Izatrini)