Vietnam? Om exact te weten waar dat ligt, heb ik er toch even de atlas moeten bij halen. Jaja, dat dat niet naast Blankenberge ligt is me wel duidelijk. Maar heeft dat dan een zee? Is dat dan zoals Thailand? Kan je daar dan makkelijk met je kinderen naartoe? Slashparent Erwin vertelt het ons a-l-l-e-m-a-a-l!

ERWIN

“Gaan jullie met of zonder kinderen?” Dat was de meest gestelde vraag voor we op vakantie vertrokken naar Vietnam. Ik beken: het was een groot avontuur voor onze dochters van 7 en 9. Tegelijkertijd is Vietnam helemaal parentfriendly.


Ogen te kort!

Vietnam verveelt nooit. De onafgebroken afwisseling maakt het boeiend voor ons én voor onze kinderen. Het ene moment snorren duizenden brommers voorbij in een stad van 12 miljoen inwoners. Enkele dagen later varen we tussen rijstvelden en waterlelies en fietsen we in een stad vol kleurige lampionnen. 

Natuur en cultuur gaan hand in hand in Vietnam. We kijken met open mond naar de indrukwekkende landschappen: de karstbergen, de rijstvelden, de grotten en het tropisch regenwoud. Ondertussen maken we kennis met de lokale rijstboeren, de monniken van een boeddhistische tempel en de etnische vrouwen uit de bergen.

In Vietnam kun je niet kijken naast de gevolgen van de oorlog. Historische sites zijn nu ruïnes en naast oude tempels kun je in het gras nog een bomkrater spotten. Dat levert veel vragen op bij onze twee wijsneuzen, maar het is nooit schokkend. 

 

te land, ter zee en in de lucht.

 In drieënhalve week overnachten we op 11 verschillende plaatsen en dat is exclusief nachttreinen en nachtbussen. Dat lijkt een logistieke nachtmerrie voor de ouders en mega-vermoeiend voor de kinderen. Niets is minder waar. De rondreis-vakantie is lang vooraf aangekondigd zodat onze dochters wennen aan het idee. Zij vinden slapen in een bed op de bus, trein of boot de max. 

Twijfel je aan de Engelstalige informatie online, vraag het aan een local. Sommigen spreken goed Engels, andere niet, maar dan doet de spraakherkenning en vertaling van Google Translate wonderen.  Oh ja, het openbaar vervoer heeft WiFi. Hallo NMBS en De Lijn?

Wij reserveren onze hotels en homestays enkele weken voor vertrek via de grote boekingswebsites. De supertip is om kleinschalige hotels met maximum 10 kamers en een zwembad te kiezen. Deze zijn vaak eigendom van één familie die je de allerbeste service geven. Zo kun je met minimale voorbereiding na een uitstapje op een ligzetel ploffen en een boek lezen, terwijl de kinderen nieuwe energie vinden in het zwembad.

Ook al doen we "te-land, ter-zee en in-de-lucht", de fiets is het beste vervoermiddel in Vietnam. In hotels zijn fietsen gratis inbegrepen en kun je de kinderen achterop nemen. Wel altijd even de remmen checken voor je vertrekt!

Lijst met flietjes

Om in Michelin-termen te spreken: alleen al voor het eten is Vietnam de reis waard. Van eetstalletjes langs de weg tot stijlvolle restaurants in de grote steden: het lokale eten is FAN-TAS-TISCH. Vietnamezen gaan er prat op om elk gerecht met super-verse ingrediënten te bereiden.

Hotels en restaurants weten wat westerse toeristen verwachten. Overal kun je frieten krijgen en als ontbijt serveren ze pannenkoeken. Cafeïnejunkies hoeven niet te vrezen dat ze op groene thee moeten overleven, want Vietnam is een echt koffieland. Ook de huisgemaakte vruchtensappen en mocktails zijn iedere dag een hit bij onze meisjes. Na drie weken hadden ze wel een duidelijke wens: een maand geen rijst meer, PLEASE!

 Wereldburgers

Van andere ouders in België horen we dat onze kinderen nog zo jong zijn: vanwege praktische bezwaren, maar ook omdat ze een verre reis beter zouden beleven als ze wat ouder zijn.

Uiteraard beleven zij een ver land niet zoals wij, maar dat is net het punt van wereldreizen met jonge kinderen. In drie weken leren ze evenveel over de wereld als in een schooljaar. Door het contact met lokale mensen beseffen ze best dat niet iedereen een eigen tablet heeft.

Het is niet te voorspellen wat onze kinderen onthouden. Soms is dat het leuke hondje waarmee ze spelen in de homestay (terwijl onze oudste doorgaans panisch is voor alles wat naar dieren ruikt). Thuis delen ze plots de halve geschiedenis van Vietnam met de grootouders. 

Het mooiste aan rondreizen in een ver land waar je de taal niet spreekt: het gezelschap waarmee je reist. Deze vakantie is veel intenser dan vorige gezinsreizen. Dit voelt als een echt avontuur.

 Wakostda?

Verre reizen zijn een luxe, maar wij zetten er graag geld voor opzij. Deze trip kost ons 7200 euro voor vier personen: 3000 euro voor de vlucht, 330 euro voor paspoorten en visa, 110 euro voor inentingen en 3750 euro voor alle lokale kosten, zoals hotels, maaltijden, transport, souvenirs…

Wij kiezen om de grote lijnen vooraf te plannen en andere zaken ter plaatse te regelen. Je kunt ook de hele reis laten plannen door een reisbureau, maar dan betaal je natuurlijk meer. 

 

Alleen maar ya ya yippee?

 Is reizen in Vietnam alleen maar ya ya yippee? Het korte antwoord: meestal wel. Nergens voelen we ons onveilig.  Af en toe moet je sterk in je schoenen staan als blijkt dat een taxi niet verder wil rijden of wanneer Air France een koffer verloren is. Weet dan dat alles (bijna) altijd goed komt. 

Aziaten verafgoden blonde kinderen. Je krijgt veel van hen gedaan, maar de keerzijde is dat ze onze kinderen ongevraagd bij de arm grijpen voor een selfie. Na drie weken zijn ons meisjes een pak assertiever en zeggen ze spontaan "No thank you" als iemand hen benadert met een camera. Ook dat is een levensles. 


Het durft ook regenen in het regenseizoen. Dan doet de steun van een partner of zus wonderen om de wolken in ons hoofd te verdrijven en de zon te laten schijnen. Ja, ver reizen brengt je nog dichterbij als gezin.